De geschiedenis van graffiti? De geschiedenis van graffiti gaat terug tot de jaren 1960 in New York en kent unieke ontwikkelingen en invloeden. Het begon allemaal met pseudoniemen ’tags’.

Begin jaren 1960 – 1970 begon graffiti met zijn wortels in New York. Hoewel veel mensen denken dat graffiti in New York is begonnen, waren er ook belangrijke ontwikkelingen in Philadelphia, met kunstenaars als Cornbread en Cool Earl die de trend begonnen. In de jaren 1970-1980 werd graffiti een massale subcultuur, vooral onder jongeren in de Bronx, Brooklyn en andere stadsdelen. Treinen en metro’s werden het belangrijkste canvas voor graffitikunstenaars. Er ontstonden complexere stijlen en technieken, zoals ‘wildstyle’, gekenmerkt door ingewikkelde, vaak onleesbare letters en vormen.

Commercialisering van graffiti in de jaren 1980 – 1990. Graffiti begon aandacht te krijgen van de reguliere kunstwereld. Kunstenaars als Keith Haring en Jean-Michel Basquiat maakten de overstap van de straat naar de galerie. Er ontstonden legale muren en projecten waar kunstenaars vrij konden werken zonder de dreiging van arrestatie.

De stad New York begon agressieve campagnes tegen graffiti, met programma’s zoals de ‘Clean Train Movement’ om graffiti van metrostellen te verwijderen. Desondanks bleef graffiti zich ontwikkelen, met een verschuiving naar legale muren en straatkunst.

Graffiti kwam naar Europa in de vroege jaren 1980, beïnvloed door de hiphop- en breakdancecultuur uit New York. Steden als Amsterdam, Parijs en Berlijn werden vroege centra van graffiti. De Berlijnse Muur werd een belangrijk canvas voor graffiti en politieke boodschappen, vooral aan de kant van West-Berlijn.

In de jaren 1990 begonnen Europese kunstenaars hun eigen stijlen en technieken te ontwikkelen. Steden als Londen, Barcelona en Milaan werden belangrijke hubs voor graffiti. In steden als Parijs en Berlijn ontwikkelden zich unieke stijlen, vaak gekenmerkt door grote, kleurrijke stukken en complexe lettervormen, de zogenaamde ‘pieces’.

Veel Europese steden begonnen met het ondersteunen van legale graffitimuren en straatkunstprojecten. Evenementen zoals de “Meeting of Styles” in verschillende Europese steden brachten internationale kunstenaars samen.

De grens tussen traditionele graffiti en straatkunst begon te vervagen, met meer aandacht voor esthetiek en boodschappen. Straatkunstfestivals, galerietentoonstellingen en commerciële projecten werden steeds populairder.

Graffiti in New York wordt beschouwd als de bakermat van de moderne graffiti-beweging en heeft wereldwijd invloed gehad. Het was nauw verbonden met de opkomst van hiphop en andere urban subculturen.

Europese graffiti ontwikkelde zich snel en werd een belangrijke vorm van culturele expressie. Het diende vaak als vehikel voor politiek en sociaal commentaar en kreeg steeds meer erkenning als legitieme kunstvorm.

Graffiti blijft zich tot op de dag van vandaag ontwikkelen, net als Graffitifun!